Ahmet ÇAKIR

Yaz tatilini fırsat bilerek Dünya’nın en zengin insanlarının hayat hikâyelerini okuyorum, şu ana kadar sanırım ilk 50 kişininkini okudum.

Bu 50 kişinin bir kaç ortak noktası dikkatimi çekti ve paylaşmak istedim.

Öncelikli amaçları çoğumuzunki gibi para kazanmak değil, yaptıkları işi/sundukları hizmetleri en iyi şekilde yapmak ve bunun olabildiğince çok insana faydası dokunacak şekilde yapmak.

Yani para kazanmak işin neticesi, amacı değil.

Para kazanmayı amaç edindiği için batan onlarca proje, şirket var. Bunları hem gerçek yaşantınızda hem de internette görebilirsiniz, o kadar çoklar ki fark etmeniz pek zor olmayacaktır.

Sizi bilmem ama bundan sonra ben yapacağım işlerde “Nasıl para kazanırım?” sorusuna değil “Nasıl bu hizmeti/ürünü en iyi şekilde yapar, daha çok insanın faydalanmasını sağlarım?” sorusuna cevap arayacağım.

Not: Şimdi baktımda başlık ve yazı kişisel gelişim yazısı gibi duruyor, ama pek bi’ alakası yok bence, sadece dikkatimi çeken bi’ noktayı yazdım, zaten “kişisel gelişim” olayına pek inanmamaktayım.

Ben “Yarın yapabileceğin işi bugün yapma.” sözünü yaşam biçimi edinmiş, Garfield’ı idol kabul etmiş biriyim.

Sırf bu yüzden çok şeyler kaybettim, hem maddi hem de manevi olarak.

Sürekli olarak bi’ işi yapmam için yumurtanın konumunu almasını bekledim, her işimi, daha doğrusu yapmak zorunda olduğum başka bi’ yarına erteleyemeyeceğim işlerimi, tam anlamıyla son dakikada yaptım, misal; OKS’de lazım olacağı yıllar öncesinden belli olan matematik formüllerini, bi’ yığın dil bilgisi kuralını sınav yerine giderken arabada ezberledim. “İşine yaradı mı?” derseniz, aylarca bu sınava çalışan bi’ çok arkadaşımdan daha iyi bir puan yaptım, neyse konumuz bu değil.

Geçen, geçen dediğime bakmayın bi’ 6 hafta kadar önce, peder ve diğer aile üyeleri benim bu gamsızlığım ve üşengeçliğim hakkında hararetli ve tamamen aleyhimde bir tartışma yapıyorlar, artık nasıl boş bi’ anıma geldi hatırlamıyorum halının desenlerini incelerken oldu büyük ihtimalle, bir anlık bi’ gazla girdim internete bu şerefsiz ikiliden nasıl kurtulurumda pederler susar bende hem kafamı dinler hem de başarılı olurum diye kitap aramaya başladım.

Derken Üşenme Erteleme Vazgeçme / Başarılı Öğrencinin Motivasyon Kitabı diye bi’ kitap buldum, arka kapak yazısını görünce “Tamam.” dedim, işte budur aradığım kitap, verdim hemen siparişi, 4 gün falan sonra geldi, paketi açtım kapağına baktım ve kitaplığa koydum, bi’ ara okumayı düşünüyorum.

Sonuç olarak, gamsızlık ve üşengeçlik kişinin başına istenmedik işler açabilir, siz benim yaptığımı değil dediğimi yapın, alın okuyun o kitabı sonra bana anlatırsınız.

Not: “Üşengecim diyorsun 200+ kelimelik yazı yazmışsın ne iş?” diye düşünenler olursa söyleyeyim bu yazıyı 2 haftada plânladım 1 haftada yazıya geçirdim.

Suriye sınırında bulunan mayınların temizlenmesi yeni ülke gündemimiz.
Ortada bir ton tartışma dönüyor. İhale İsrailli firmaya verilecekmiş, o bölge Filistin olurmuş, Dünya’nın en büyük ordularından biri nasıl mayın temizleyemezmiş falan falan.

Şimdi bu konuya süper bir çözümüm var, maliyeti bakımındanda devlet için sudan ucuz.

İlk olarak bu mayın bölgede iki mayın arasında bulunan boşlukları tespit ediyoruz.

Ardından o boşluk sayısı kadar kolbastıcı arkadaşı davet ediyoruz, diyoruz ki “En fazla kişiyle kolbastı oynama rekoru kırıp Guinness’e girmeyi düşünüyoruz.” bunları alıp belirlediğimiz yerlere yerleştiriyoruz, baktık boş yer kaldı bu kitlesel Yıldız Tilbe dansının ün kazanmasına sebep olan kişileride çağrıyoruz, “Sizi de aramızda görmek isteriz.” diyerek, bunlarıda boş kalan yerlere yerleştiriyoruz ve ardından müziği başlatıyoruz.

Mutlu son!

Hem kolbastıdan hem mayınlardan hem de popüler kültür insancıklarından kurtulmuş olduk, bir taşla üç kuş vurduk.